دپکین تزریقی Depakine® Injection

سدیم والپروات Sodium valproate

400 میلی گرم تزریقی

دپکین چیست و موارد استفاده آن کدام است؟

این دارو حاوی سدیم والپروات است که متعلق به گروه داروهای ضد صرع می باشد و از طریق کاهش فعالیت سلول های مغز عمل            می کند.

کاربرد دارو

این دارو برای درمان صرع در بالغین و کودکان به کار می رود. از درمان تزریقی در مواردی استفاده می شود که مصرف داروی خوراکی امکان پذیر نباشد.

نکات قابل توجه قبل از مصرف دارو

موارد منع مصرف
  • حساسیت به سدیم والپروات یا هر یک از اجزای دارو که علائم آن عبارتند از دانه های پوستی، اختلالات بلع یا تنفس، تورم لب ها، صورت، گلو و زبان
  • ابتلا به بیماری کبدی یا سابقه ی آن در بیمار یا خانواده

در صورت وجود موارد فوق از تزریق دارو اجتناب کنید و در صورت داشتن هرگونه تردید با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

موارد نیازمند توجه ویژه در صورت تزریق دپکین

تعداد کمی از افرادی که تحت درمان با داروهای ضد صرع مثل سدیم والپروات قرار می گیرند، به فکر خودکشی یا آسیب رسانیدن به خود می افتند. در صورت داشتن این گونه افکار فوراً به پزشک مراجعه کنید.

در موارد زیر قبل از تزریق دپکین با پزشک یا داروساز مشورت نمایید:

  • ابتلا به دیابت. ممکن است این دارو نتایج آزمایشات ادرار را تحت تأثیر قرار دهد.
  • ابتلا به اختلالات کلیوی. در این صورت ممکن است پزشک دوز کمتری از دارو را تجویز کند.
  • ابتلا به بیماری مغزی یا اختلال متابولیک مؤثر بر مغز
  • ابتلا به اختلالاتی که موجب تولید مقدار زیادی آمونیاک در بدن می شود.
  • ابتلا به نوعی بیماری سیستم ایمنی با درگیری پوست، استخوان، مفاصل و ارگان های داخلی بدن

در صورت وجود هرگونه تردید در موارد ذکر شده، قبل از تزریق دارو با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

نحوه مصرف دپکین

  • این دارو همواره توسط پزشک یا پرستار به صورت تزریق وریدی آهسته یا انفوزیون به بیمار داده می شود. در صورت عدم اطمینان از دلیل تزریق دپکین یا داشتن سؤال در مورد دوز دارو با پزشک یا پرستار در میان بگذارید.
  • پزشک در کوتاهترین زمان ممکن درمان با دپکین تزریقی را متوقف خواهد کرد و آن را به درمان خوراکی با قرص یا شربت دپکین تغییر خواهد داد.
  • پزشک دوز مورد نیاز دارو را براساس شرایط بیمار، سن و وزن بدن تعیین خواهد کرد.
  • در صورت درمان قبلی با دپکین خوراکی، ممکن است پزشک همان مقدار از دارو را به صورت وریدی آهسته یا انفوزیون مداوم یا مکرر تجویز کند.
مصرف دپکین تزریقی بیش از حد مجاز

تزریق بیش از حد دارو توسط پزشک یا پرستار نامحتمل است. پزشک و پرستار بر روند درمان و مقدار داروی تزریق شده نظارت          می کنند.

در صورت عدم اطمینان از دلیل تزریق دارو از پزشک یا پرستار سؤال کنید.

با تزریق بیش ازحد دارو ممکن است علائم زیر ایجاد شوند:

تهوع یا استفراغ، تنگ شدن مردمک، سرگیجه، کاهش سطح هوشیاری، ضعف عضلات و رفلکس ها، اختلالات تنفسی، سردرد، تشنج، گیجی، اختلال حافظه و اختلالات رفتاری

فراموش کردن مصرف دپکین تزریقی

زمان تزریق دارو توسط پزشک یا پرستار به شما اطلاع داده می شود و عدم دریافت دارو به صورتی که تجویز شده است، نامحتمل است. با این حال، اگر فکر می کنید دوزی از دارو به شما تزریق نشده، به پزشک یا پرستار اطلاع دهید.

توقف مصرف دپکین تزریقی

مصرف دارو را تا زمانیکه پزشک توصیه به قطع آن نماید ادامه دهید زیرا ممکن است در صورت توقف مصرف دارو دچار تشنج شوید.

آزمایشات مورد نیاز

از مراجعه منظم برای انجام معاینات و بررسی های لازم اطمینان حاصل کنید. اهمیت این کار به دلیل احتمال نیاز به تغییر دوز دارو        می باشد. ممکن است دپکین تزریقی موجب تغییر میزان آنزیم های کبدی شود که می تواند نشانه اختلال عملکرد کبد باشد. در صورت مراجعه به بیمارستان، پزشک دیگر یا دندانپزشک، آن ها را از مصرف دپکین مطلع نمایید.

عوارض جانبی احتمالی

مانند هر دارویی مصرف دپکین تزریقی نیز ممکن است تعدادی عارضه جانبی در پی داشته باشد، اگرچه این عوارض در تمام افراد بروز نمی کنند.

در صورت ایجاد هر یک از عوارض خطرناک زیر فوراً به پزشک مراجعه کنید. ممکن است نیاز به مداخله درمانی اورژانس داشته باشید.

  • واکنش آلرژیک که با علائمی از قبیل دانه های پوستی، درد مفاصل، تب، اختلالات بلع یا تنفس، تورم لب ها، صورت، گلو یا زبان و نیز دست ها، پاها و نواحی تناسلی. واکنش های شدیدتر ممکن است موجب بزرگ شدن گره های لنفی و اختلال سایر ارگان ها شوند.
  •  در تعداد بسیار کمی از بیماران، اختلالات کبد و پانکراس نیز ممکن است به صورت بیماری ناگهانی در مدت 6 ماه اول درمان ایجاد شوند. علائم عبارتند از تهوع و استفراغ مکرر، خستگی و خواب آلودگی و ضعف شدید، درد شدید در نواحی فوقانی شکم، زرد شدن پوست و سفیدی چشم ها، بی اشتهایی، تورم اندام ها(به خصوص در پاها اما ممکن است در سایر نواحی بدن نیز ایجاد شود)، تشدید تشنج و احساس ناخوشی عمومی.

در صورت ایجاد این علائم ممکن است پزشک توصیه به قطع فوری مصرف دارو نماید:

  • ایجاد دانه ها یا زخم های پوستی با حاشیه ی صورتی یا قرمز و مرکز رنگ پریده که ممکن است همراه با خارش، پوسته ریزی، یا تجمع مایع باشد. ممکن است دانه های پوستی بخصوص در کف دست و پا ایجاد شود. این علائم می توانند نشانه نوعی واکنش حساسیتی شدید باشند.
  • ایجاد تاول یا خونریزی در پوست اطراف لب ها، چشم ها، دهان، بینی و نواحی تناسلی، علائم شبه آنفلوآنزا و تب.
  • ایجاد راش تاولی شدید که ممکن است همراه با جدا شدن پوست قسمت هایی از بدن باشد. همچنین احساس ناخوشی عمومی، تب و لرز و درد عضلانی.
  • کبود شدن آسان پوست و ابتلای مکرر به عفونت ها که ممکن است ناشی از کاهش تعداد پلاکت ها یا گلبول های سفید خون، نارسایی مغزاستخوان، کاهش هر سه رده ی سلول های خونی یا اختلال لخته شدن خون باشد.
  • اختلالات انعقادی (خونریزی طولانی)، کبودی یا خونریزی بدون علت.
  • تغییرات خلقی، اختلال حافظه و تمرکز و کما
  • کم کاری تیروئید که ممکن است موجب خستگی و افزایش وزن شود.
  • اختلال تنفسی و درد ناشی از التهاب ریه ها

روش نگهداری دارو

  • دارو را دور از دسترس کودکان نگه دارید.
  • از تزریق دارو پس از تاریخ انقضا که روی ویال و جعبه درج شده است خودداری نمایید. منظور از تاریخ انقضا آخرین روز از ماه ذکر شده می باشد.
  • باید فقط محلول های شفاف و بدون ذرات معلق مورد استفاده قرار گیرند.
  • دارو را در دمای کمتر از 25 درجه سانتیگراد قرار دهید.
  • دارو پس از رقیق شدن باید در یخچال در دمای 2 تا 8 درجه سانتیگراد نگهداری و در مدت 24 ساعت مصرف شود. لازم است محلولی که بیش از 24 ساعت باقی مانده دور ریخته شود.

اطلاعات بیش تر

محتویات دپکین تزریقی

هر ویال حاوی 400 میلی گرم ماده فعال سدیم والپروات می باشد.

شکل ظاهری دپکین تزریقی و محتویات بسته

این دارو به صورت پودر تولید شده با روش خشک کردن از طریق انجماد در ویال های شیشه ای بی رنگ با درپوش آلومینیومی می باشد. دارو در جعبه حاوی 4 میلی لیتر آب برای تزریق به همراه ویال می باشد.