آونکس ®Avonex

اینترفرون بتا-یک آ

30 میکروگرم

آونکس چیست و موارد استفاده آن کدام است؟

جزء فعال در آونکس یک پروتئین به نام اینترفرون بتا- یک آ است. اینترفرون ها مواد طبیعی ساخته شده در بدن شما هستند که شما را در برابر عفونت و بیماری حفاظت می کنند. پروتئین موجود در آونکس دقیقا مشابه اینترفرون بتا ساخته شده در بدن انسان می باشد.

آونکس برای درمان بیماری مولتیپل اسکلروزیس (MS) استفاده می شود.درمان با آونکس می تواند از بدتر شدن بیماری پیشگیری کند هر چند که سبب بهبود بیماری نخواهد شد.

هر فردی تعدادی از علایم مخصوص MS را دارد:
  • احساس عدم تعادل یا سبکی سر، مشکلات راه رفتن، سفتی و گرفتگی ماهیچه، خستگی، بی حسی در صورت، بازوها یا پاها
  • درد حاد یا مزمن، مشکلات مثانه یا روده، مشکلات جنسی و مشکلات بینایی
  • مشکل در تمرکز و تفکر یا افسردگی

بیماری MS همچنین تمایل به شعله ور شدن در هر زمانی را دارد که به این حالت عود بیماری می گویند.

داروی آونکس زمانی بهترین اثر را دارد که شما آن را در زمان های مشابه استفاده کنید (یکبار در هفته) بر اساس یک الگوی منظم. هرگز درمان با آونکس را بدون مشورت با پزشک خود متوقف نکنید.

آونکس می تواند تعداد موارد عود بیماری را کاهش دهد و روند بروز ناتوانی ناشی از بیماری را آهسته تر نماید. پزشک شما خواهد گفت که تا چه زمانی می توانید از آونکس استفاده و یا آن را قطع کنید.

آونکس چگونه عمل می کند

مولتیپل اسکلروزیس به مغز یا طناب نخاعی آسیب می رساند. در MS، سیستم دفاعی بدن شما علیه غلاف پوشاننده سیستم اعصاب فعال می شود. زمانی که این پوشش آسیب ببیند انتقال پیام بین مغز و سایر قسمت های بدن مختل می شود. این اختلال باعث بروز علایم MS می شود. آونکس به نظر می آید با متوقف کردن حمله سیستم دفاعی بدن علیه غلاف پوشاننده عصب عمل می کند.

نکات قابل توجه قبل از مصرف دارو

موارد منع مصرف:
  • اگر شما حساسیت دارید: به اینترفرون ها، آلبومین انسانی یا هر جزء بکار رفته در آونکس 
  • اگر شما حامله هستید
  • اگر افسردگی شدید دارید
اگر یکی از این موارد شامل حال شما می شود بی درنگ با پزشک خود صحبت کنید.
  • آونکس و واکنش های آلرژیک

    احتمال کمی برای بروز واکنشهای حساسیت زا دارد.

  • اطلاعات بیش تر در مورد افسردگی

    اگر شما افسردگی شدید دارید یا به فکر خودکشی هستید نباید از آونکس استفاده کنید. اگر شما افسردگی دارید پزشک خود را از سابقه افسردگی خود (حتی اگر قبلا داشته اید) یا هر گونه اختلالات خلقی آگاه سازید.

مراقبت های ویژه برای آونکس

در ابتدا با پزشک خود صحبت کنید اگر شما در حال حاضر یا در گذشته یکی از موارد زیر را داشته اید:

  • افسردگی یا اختلالات خلقی
  •  تفکر در مورد اقدام به خودکشی: هر گونه تغییر خلقی، تفکر در مورد اقدام به خودکشی، احساس اندوه، اضطراب یا احساس پوچی داشتن را باید سریعا به پزشک خود اطلاع دهید.
  • صرع یا سایر اختلالات تشنجی غیر قابل کنترل با دارو
  • مشکلات جدی کلیه و کبد
  • کاهش تعداد گلبول های سفید و پلاکت ها : باعث افزایش خطر عفونت خونریزی یا کم خونی می شوند.
  • مشکلات قلبی : شامل علائمی همچون درد قفسه سینه به ویژه بعد از هر گونه فعالیت، تورم مچ پا، تنگی نفس (نارسائی احتقانی قلب) و ضربان غیر طبیعی قلب (آریتمی) می باشد.

اگر شما یکی از شرایط بالا را دارید یا هنگام مصرف آونکس این شرایط بدتر می شوند با پزشک خود صحبت کنید.

نحوه مصرف آونکس

دوز معمول برای بالغین و نوجوانان 12 سال و بالاتر

یکبار تزریق در هفته، سعی کنید آونکس را در روز و ساعت مشابه در هفته استفاده نمائید.

پزشک شما ممکن است دوز این دارو را به صورت تدریجی اضافه نماید. این امر علائم شبه آنفلوانزا را محدود می کند.

ممنوعیت استفاده در بچه ها

آونکس نباید در بچه های زیر 12 سال استفاده شود.

پزشک به شما خواهد گفت که تا چه زمانی نیاز به استفاده از آونکس دارید. استفاده منظم از آونکس بسیار مهم است. تا زمانی که پزشکتان به شما اطلاع نداده است تغییری در مصرف آن ندهید.

تزریق بیش از اندازه

شما باید فقط هفته ای یکبار آونکس را تزریق کنید. اگر بیش از یک نوبت تزریق داشته اید بی درنگ با پزشک یا داروساز خود جهت راهنمایی تماس بگیرید.

فراموش کردن یک نوبت تزریق

اگر شما دوز معمول هفتگی را فراموش کرده اید در اسرع وقت یک دوز تزریق کنید، سپس مجددا هفته قبل از تزریق آونکس را فراموش کنید. تزریق را بر اساس این روز جدید در هفته ادامه دهید. اگر شما ترجیح می دهید در یک روز خاصی از آونکس استفاده کنید با پزشک خود در مورد نحوه تغییر و بکارگیری آن در روزجدید مورد نظر صحبت کنید.

از دو بار تزریق جهت جبران دوز فراموش شده اجتناب کنید.

عوارض جانبی

همانند تمام داروها، آونکس نیز می تواند باعث عوارضی شود هر چند که ممکن است در کسانی بروز نکنند.

اگر چه لیست عوارض احتمالی آونکس به نظر نگران کننده می آید اما این احتمال هم وجود دارد که به هیچکدام مبتلا نشوید.

عوارض مهم: نیازمند اقدامات پزشکی می باشندکه باید فورا با پزشک تماس بگیرید
  • واکنش های آلرژیک مهم

    اگر شما به هر یک ازعلائم زیر مبتلا شدید فورا با پزشک تماس بگیرید.

    • تورم صورت، لب ها یا زبان
    • تنگی نفس
    • دانه های جلدی
  • افسردگی

    اگر شما علائمی از افسردگی دارید مانند احساس اندوه، اضطراب یا پوچی

  • مشکلات کبدی

    اگر شما به هر یک از علائم زیر مبتلا شدید فورا با پزشک تماس بگیرید چون ممکن است علائمی از مشکل کبدی باشند:

    • زرد شدن پوست یا سفیدی چشمهایتان (یرقان)
    • خارش فراگیر
    • احساس تهوع و یا بروز استفراغ
    • کبودی سریع پوست

بعضی از بیماران گزارش داده اند که بعد از تزریق آونکس احساس می کنند که مبتلا به آنفلوانزا شده اند و علائم زیر را دارند:

  • سردرد
  • درد ماهیچه ای
  • تب یا لرز

این ها علائم آنفلوانزای واقعی نیستند. شما نمی توانید آن را به دیگران سرایت دهید. این علائم در آغاز مصرف آونکس بسیار شایع هستند. پزشک معالج شما در ابتدای درمان ممکن است دوز دارو را تدریجا افرایش دهد. همانطور که شما در در حال ادامه تزریقات هستید، علائم شبه آنفلوانزا تدریجا کاهش می یابند.

سه راه کاهش اثرات علائم شبه انفولانزا
  • تزریق آونکس را درست قبل از خواب انجام دهید. این امر باعث می شود شما حین بروز علائم خواب باشید.
  • نیم ساعت قبل از تزریق آونکس، استامینوفن یا ایبوپروفن مصرف کنید و برای یک روز ادامه دهید. در مورد دوز مناسب آن با پزشک یا داروساز خود صحبت کنید.
  • اگر تب دارید مقدار مناسبی آب بنوشید.

نحوه نگهداری دارو

  • دارو را دور از دسترس کودکان نگهدارید.
  • دارو در دمای زیر 25 درجه سانتیگراد نگهداری کنید.
از آونکس استفاده نکنید اگر شما متوجه شدید که:
  • پلمپ بسته بندی اصلی شکسته است.
  • پلمپ ظرف پلاستیکی باز شده یا آسیب دیده است.
  • مایع بدست آمده طی آماده سازی بی رنگ نباشد، کمی زرد رنگ شده باشد یا  ذرات شناور داخل آن قابل دیدن باشد.